Lamp

Eén buis, één lijn, één draad. De aluminium buis vouwt zich door de ruimte tot een kluwen rechthoeken, en diep daarbinnen ligt het licht.

Wat het is

Wat eruitziet als een stapel losse kaders is in werkelijkheid één doorlopende lijn. De buis begint aan de buitenkant, keert steeds haaks om, en werkt zich naar het midden toe. Wie het van veraf ziet, ziet een wirwar; wie hem volgt, komt vanzelf bij de lamp uit.

De elektriciteit doet precies hetzelfde. De stroomdraad loopt niet langs de constructie maar er dwars doorheen, de hele lengte van de buis, tot aan het lampje in het hart. De constructie is dus ook de leiding; er hangt geen snoer los, en er is geen plek waar het een aan het ander is vastgemaakt.

Hoe hij gemaakt is

De aluminium buizen zijn in verstek gezaagd en met houtverbindingen van multiplex aan elkaar gezet — geen las, geen soldeer. Elke hoek is dus een pen die in twee buiseinden schuift en ze op precies negentig graden houdt. Dat maakt het bouwen een kwestie van zagen en passen in plaats van van hitte.

De lichtbron zit in een bakje van opaal perspex met een lampje erin. Het perspex maakt van een puntbron een vlak, zodat het licht van binnenuit tussen de buizen door naar buiten valt in plaats van je in de ogen te schijnen.